Krótkie dzieje kraju czeskiego cz. 8

Syn jego Wacław II i wnuk Wacław III nie wrodzili się w swego przodka. Obaj byli po śmierci Leszka Czarnego królami polskimi. Ze zgonem 10-letniego Wacława III skończył się ród Przemyślidów po mieczu.

Siostra jego, Elżbieta, poślubiła księcia Jana Luksemburskiego i wprowadziła go na tron czeski. Był to człek lekkomyślny, nie dbał o poddanych, a gdy następnie obrano go cesarzem niemieckim, zostawił żonę w Czechach, a sam zajął się sprawami cesarstwa. Jednak zazdrościł przywiązania, jakiem Czesi otoczyli swą panią, a podejrzewając Elżbietę, że chce się ogłosić niezależną królową, uwięził ją wraz z trzyletnim synkiem, po czym oddał go na wychowanie na dwór francuski, gdzie dziecko zapomniało ojczystego języka i gdzie nawet czeskie imię Wacława zmieniono mu na Karola. Rozmiłowany w wyprawach wojennych, pomagał krzyżakom w napadach na Litwę. Gorąco dobijał się tronu polskiego, jako niby spadkobierca Wacława III i wymógł na Kazimierzu Wielkim ustąpienie Śląska za zrzeczenie się praw do korony naszej.