Krótkie dzieje kraju czeskiego cz. 4

W 1003 roku Bolesław Chrobry, król polski, korzystając z nieładu w Czechach, zgłosił się, jako siostrzeniec Bolesława II, brata Dąbrówki, z prawami do tronu czeskiego i zdobył Morawę i Czechy. Henryk II niemiecki potwierdzał prawa Bolesława Chrobrego, lecz zażądał, aby mu złożył hołd odpowiedni, a gdy król polski zgodzić się na to nie chciał, cesarz posłał pomoc książętom czeskim, którzy zawładnęli Pragą.

Tak działo się potem stale. Ilekroć wymagał tego interes niemiecki, cesarze łamali dane słowa Jak przy tym cierpiał kraj, można sobie wyobrazić choćby z tego, że w przeciągu lat 7 miasto Praga przechodziło z rąk do rąk cztery razy.

Za czasów znów bezkrólewia w Polsce, po śmierci Mieczysława II, gdy małoletni syn jego Kazimierz Odnowiciel przebywał w niemieckim klasztorze, czeski Brzetyslaw, popierając znowu swoje prawa pokrewieństwa z familią Piastów, 1039 r. wpadł do Gniezna, lecz widząc że się tu nie utrzyma, bo wzmogło się stronnictwo przychylne dla Kazimierza, poprzestał na zabraniu bogatych łupów i cofnął się do swego kraju. Wtedy to zaszedł wypadek dotąd niewytłumaczony. Czeskie kroniki twierdzą, że Czesi zabrali wtedy ciało Ś-go Wojciecha, z czcią przewieźli do Pragi i okazale pochowali w katedrze Ś-go Wita; polskie zaś kroniki opiewają, że kanonicy gnieźnieńscy wydali trumnę ze zwłokami innego biskupa, w skutek czego relikwie Ś-go Wojciecha spoczywają, nadal w Gnieźnie.

To Cię zainteresuje:

– pastuch elektryczny dla bydła
– schody chojnice
– usługi dźwigowe żagań